Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
debellator m.
debellator , -oris m. pugnator, victor — (Be-)Kämpfer, Bezwinger : 1 de Deo: Godesc. Saxo carm. 10,3,17 lux aeterna, ... -r debellator atrae noctis, reparator luminis. Rup. Tuit. trin. 18,8 l. 440 eos, qui pacem eius recipere noluerunt, durus -r debellator in infernum praecipitabit (sim. vict. 3,16 capit. al. ; cf. Vulg. sap. 18,15) . 2 de hominibus: Paulin. Aquil. c. Fel. 3,21 l. 2 Ambrosius senioris perversique heresearchis -r debellator Aucsentii, iunioris ... proeliator. Gerhoh. psalm. 37 praef. p. 587,5 omnibus modis cruciatus inducitur paenitens, quasi Iob, carnis suae -r debellator et s…