Hauptquelle · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
Dâvît n. pr.
Dâvît ( gen. -des) n. pr. Gr. 1,331. 377. 2,231. sô lêret der künig Dâvît (: strît) MS. 2,212. b. in Dâvîdis burge Mar. 172. diu niftel Dâvît ( Maria ) das. 165. vgl. Grimm z. g. sm. vorr. XXXVIII, 4.