Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
dammula f.
dammula (damu-) , -ae f. de feris cervis similibus fere i. q. cerva, caprea, rupicapra — etwa : Hirsch(kuh), Reh, Gemse (interdum expressius i. q. Dama dama — Damhirsch, e. g. l. 15; de damma mascula : l. 25): 1 proprie: Carm. de Karolo et Leone 146 huc illuc timido discurrit -a dammula gressu. Walth. Spir. Christoph. II 1,37 transilit incultos imbellis -a dammula colles. Fund. Brunw. 25 venatus cervorum raptusque damularum. Summ. Heinr. A 3,382 -a dammula damiltier. Albert. Aquens. hist. 9,51 p. 624 G contigit ... quandam timidam -am dammulam ( damu- damula var. l. ) de montanis exire. Frid. …