Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
curatulus m.
* curatulus , -i m. (sicil. curàtulu a κουράτορας ; cf. Battaglia , Dizionario. III. p. 1070 c ) vilicus (dominii regis Siciliae) — Gutsverwalter, Meier (eines sizilischen Krongutes) : Const. Melf. 1,86 animalia ... nostre curie et omnes alias massarias ⌊per -os curatulos ⌋ (procuraturos var. l. ) et alios, qui prefecti pro tempore fuerint, ... faciat procurator procurari. Acta imp. Winkelm. I 938 p. 714,10 quatuor -is curatulis agrorum nostrorum dantur ... de frumento curie mense quolibet salme duodecim. II 1036 p. 708,8 vidit Raimundus, quod -i curatuli Meianei solverunt ... decimam campi cu…