Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
curabilis
curabilis , -e . 1 qui curari potest, sanabilis — heilbar : Paul. Aegin. cur. 176 p. 102,18 ⌊facile ... -es curabiles ⌋ ( 3,31,4 εὐίατοι) ... sunt isti (vomentes sanguinem). Wilh. Clus. Bened. 22 p. 207 a ,55 tametsi morbus ille ob hoc ... diceretur regius, quod regalibus cibis ... asseratur -is curabilis . Anon. coit. 2,2,23 cui (sc. impotenti) si virgam contrahi videris, -em curabilem sperabis. al. 2 reparabilis — ersetzbar : Const. imp. II 402,4 (a. 1258) ne in gravissimam vixque -em curabilem ( postea: irreparabilia ... dispendia) christiani populi iacturam offendatur alterutrum (latus). 3…