Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
cunctigenus
* cunctigenus , -a, -um . 1 adi. i. q. omnigenus, multiformis — jeglicher Art, mannigfaltig : Hrotsv. Mar. 347 exemplum ... praeponit sociis ... -ae cunctigenae bonitatis. 730 magnanimes ... leones necnon -ae cunctigenae venerunt ... ferae. Gesta Apoll. 417 quae (scrinia librorum) ... -is cunctigenis fuerant instructa periclis. Otloh. doctr. 14 p. 279 A quod -is cunctigenis est plus miserabile morbis ( inde vis. 3 p. 48,2). al. 2 subst. masc. plur. i. q. terrigenae (omnes) — das (ganze) Menschengeschlecht : Ruodlieb V 422 〈mih〉i dic verum, karissime -orum cunctigenorum , 〈detur si t〉ibi peccun…