Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
cunae f.
cunae , -arum f. form. sing. : l. 69. p. 2108,5. al. 1 proprie: a strictius i. q. cunabula — Wiege : Hrotsv. Gong. 40 dum vagit suboles -a cuna corpore lacteolo. Lamb. Leod. Matth. I 2425 notulas et cetera -is cunis apta canens puellula, que conveniunt puerilibus annis. Albert. M. animal. 3,169 motus ... -arum cunarum debet esse lentus. saepius. b latius: α gestamen ad infantes, debiles portandos aptum — Kinder-, Krankentrage : Vita Ludow. Pii 4 p. 292,16 Hludouuicus ... filius, -arum cunarum adhuc utens gestatorio , benedictione ... regali insignitus est. Arnold. Ratisb. Emm. 1,16 p. 1015 A a…