Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
cucurbito
cucurbito (conc-) , -avi, -atum , -are cucurbitare . 1 cucurbitas q. d. apponere — Schröpfköpfe aufsetzen, schröpfen : Aesculapius 5 p. 9,26 inter scapulas utrasque cum scarificatione -ent cucurbitent melancholici, ut sanguis tollatur. 2 (virum aliquem) adulterio (cum uxore eius) decipere — (einen Mann) durch Ehebruch (mit seiner Frau) betrügen, zum Hahnrei machen : Const. imp. I 55 p. 104,2 (a. 1047/56) si vasallus eum (dominum suum) -verit cucurbitaverit ..., feudo privabitur. 56 p. 104,18 si quis ... dominum suum ... -verit cucurbitaverit . partic. usu subst. : Leg. Lang. p. 348 a ,19 intel…