Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
cubito
cubito , -are cubitare . 1 semper, saepe cubare — zu schlafen pflegen : Petr. Dam. epist. 109 p. 205,1 sepe pugnavi, ut ... vestitus ... dormiret; in nuda ligni tabula nudus ... -bat cubitabat Rudolfus. Theod . Palid. annal. a. 1125 voluptatem in posterum abdicarunt Liudgerus et Richenza in tantum, ut strato -antes cubitantes singulari velamine uterentur. 2 cubare, dormire — schlafen : Gesta Camer . cont. I A 22 in qua (camera) pontifex -bat cubitabat . Hariulf. chron. 1,11 p. 22,16 nocte ... eadem, cum sanctus suique in fossato -rent cubitarent . Asinarius 349 preterita nocte ... -anti cubita…