Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
creditrix f.
creditrix , -icis f. gen. sg. -e: l. 23.24. quae debitorem obligatum tenet, creditum repetit — Gläubigerin : 1 proprie: Chart. Tirol. 552 p. 33,31 (a. 1204) salvis privillegiis creditorum et -um creditricum . Chart. Tirol. notar. I 584 in Bozano in domo -e creditrice . 768 b p. 390,33 dicta domina Ella -x creditrix . 776 ante domum -e creditrice . 2 per compar.: Chart. Salisb. I V 49 p. 48,30 (a. 1265) cum nature solveret debitum, quod ipsa -x creditrix cunctis constituit generale. usu attrib. : Acta imp. Winkelm. I 875 (a. 1241/42) cum sit inevitabile debitum, quod disposuit -x creditrix natu…