Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
coterellus m.
* coterellus , -i m. (francog. vet. coterel, cf. Wartburg, Frz. etym. Wb. XVI. p. 346 b ) mercennarius, stipendiarius (praedatorius) — (räuberischer, beutegieriger) Söldner (de re v. vol. I. p. 1551,22): Galb. Karol. 95 l. 52 implevit comes Ipram militibus suis et -is coterellis praeparatis et ad pugnandum accinctis. al. Annal. Marb. a. 1212 p. 83,10 facta est expeditio ... ad inpugnandum Albienses, qui et ruptarii vel -i coterelli . Chron. Albr. a. 1179 p. 855,44 ibi (sc. Romae in concilio) ... contra hereticos et contra -os coterellos sive ruptarios quedam capitula diffinita sunt. v. et vol.…