Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
cornicor
cornicor , -are cornicari . form. act. : l. 70. 1 disputare, commentari — erörtern, besprechen : Epist. Worm. I 36 p. 66,24 liceat ... tua coram maiestate quędam -ari cornicari privata. Hugo Trimb. registr. 52 quidam de sciencia nimis gloriantur et inter suos socios soli -antur cornicantur . 113 que ad rem non pertinent, ea -antur cornicantur . v. et vol. I. p. 109,26. 2 carpere — bekritteln : Gozech. epist. 10 profecto non, ut -aris cornicaris , dedi ei libellum repudii, sed decorem tripudii. 3 (verbis funestis) canere — (unheilvoll) verkünden : Benzo ad Heinr. IV . 2,18 p. 621,7 Normanni ...…