Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
coracinus m.
coracinus (-agi-) , -i m. ( κορακῖνος) species piscium — ‘Rabenfisch ’ ( cf. H. Leitner, Zool. Terminologie beim älteren Plinius. 1972. p. 99sq.): Ioh. Diac. cen. 2,155 Tecla araneum sustollit et Noe -um coracinum ( -ginum coraginum var. l. ; alluditur ad corvum emissum in Vulg. gen. 8,6 ). Gloss. III 46,14 St.-S. -us coracinus rot a ... rave ł. 56,26. Vita Berth. Garst. I 11 p. 237,27 obviam factus est ei quidam inmanem -um coracinum (gloss.: rot; quod est rufus) portans. Albert. M. animal. 5,36 qui (parvi pisces) crasceon ( p. 543 a , 31 κορακίνω) dicuntur. 6,92 farachynoz ...; faraconoz . 6…