Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
copulatim adv.
copulatim gebunden (die Artikulation des Gesangsvortrags betreffend) — in an attached manner (with respect to the articulation when singing) [opp. pausatim, divisim] [s.XIII] LmL Elias Sal. 8 p. 25a: Illae scissurae, quae factae sunt post quemlibet punctum, designant, quod puncti separati unus ab alio divisi et quasi pausatim cantari debent. Per secundum radium habemus secundam clavem seu secundam instructionem de tribus punctis continue cantandis sine pausa quasi divisim, et postea copulatim sine pausa (cf. LmL Dyer, Elias Salomon p. 106 sqq.; LmL Hochadel, Elias p. 204) . v. LmL cantus copul…