Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
coopertum n.
coopertum , -i n. 1 stragulum, textile — Decke, Tuch : Wilh. Hirs. const. 1,16 p. 947 C pro signo -orum coopertorum ... hoc adde , ut manum in brachio deorsum trahas rursum, quasi qui coopertorio se contegit. Annal. Ianuens. IV p. 5,26 fecerunt cives ... civitatem ornari et vias et vicos, per quas transitum habere debebat papa, sericis cohopertis. 2 membrana continens intestina, peritonaeum — (Bauch-, Darm-)Fell : Marian. chron. a. Chr. 1087 p. 559,10 supertectum ventris intra duo latera et -a cooperta viscerum ab imo ventris usque gutur super faciem eius (militis) proicientes Arabitae. 3 cons…