convertibiliter

adv. convertibiliter. 1 ad modum convertibilitatis — in umkehrbarer, austauschbarer Weise (usu philos. et log.): MLWAlbert. M. praedicab. 5,5 p. 99^b,47 diffinitio dicit totum esse in potentia et actu, et ideo praedicatur -rconvertibiliter. anal. post. 1,3,5 p. 80^a,14 media utrisque extremitatibus -rconvertibiliter inhaerentia. ibid. al. conversim — umgekehrt (proportional): MLWAlbert. M. phys. 3,2,11 p. 189,33 ‘infinitum’, quod est in ‘additione’, in modo ‘-rconvertibiliter’ (p. 206^b, 5 ἀντεστραμμένως) se habet infinito per divisionem. 2 ?per modum commutationis — ?nach der Art der Umwandlung (usu alch. in loco obscuro): MLWPs. Plato quart. 1 p. 105,20 Hermonites erravit, cum voluit addere rei compositae, -rconvertibiliter componitur ei in simile, hoc autem convertitur actu voluntatis. Antony