Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
contristabilis
* contristabilis , -e . 1 sensu act. i. q. tristificus, acerbus — betrüblich, schmerzlich : Albert. M. metaph. 2,12 p. 103,60 aliis ... ‘flebilis’ et -is contristabilis ‘est certitudo’ philosophica. 5,1,6 p. 221, 40. subst. neutr. : Albert. M. animal. 13,28 ipsum (cor) est, in cuius motibus primum apparent delectabilia et -ia contristabilia ( p. 666 a , 11 τῶν λυπηρῶν) . ibid. al. 2 sensu pass. i. q. tristis, maestus — betrübt, traurig : Albert. M. mot. animal. 1,2,7 p. 280 b ,24 erit cor illud non -e contristabile . p. 280 b ,38 cor ..., quod est habens sanguinem grossum ..., erit nec multum …