Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
contile n.
* contile , -is n. ( cf. ital. conte) 1 potestas iuridica (comitis) — (gräfliche) Gerichtsbefugnis : Alex. IV. registr. 378 temporalis iurisdictio, -e contile , dominium ... et alia iura, que Astensis ecclesia ... habere dinoscitur. 2 territorium, districtus — (Land-)Gebiet : Acta imp. Winkelm. I 33 p. 25,1 (a. 1209) totum id, quod habeo et teneo in Saona cum toto -i contili , quod continetur infra predicta confinia. 154 p. 130,13 cum omnibus earum (curtium) pertinentiis ... et ceteris omnibus, que ad eum comitatum seu -e contile pertinent. 217 p. 200,3 castrum et villam Spolturni cum ... pert…