Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
contiguatio f.
* contiguatio , -onis f. confunditur c. : contignatio: l. 43. 52.53. continuatio: passim ( cf. p. 1714,26sqq.). 1 proprie i. q. coniunctio, (con)tactus — (enge) Verbindung, Berührung : a gener.: Albert. M. eth. I 524 p. 450,46 quod haec actio (sc. intelligentiae) deveniat in nos, sufficit -o contiguatio corporum; non enim ponimus unum corpus penetrans omnia corpora ..., sed quod unum elementum contiguatur alteri. top. 4,1,4 p. 364 a ,12 exemplum huius (sc. comparationis generis ad speciem) est, quod -o contiguatio ( cf. p. 122 b , 25 ἁψιν) dicatur esse species continuationis. b anat. et medic.…