Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
conticeo
conticeo , -ui , -ere conticere . script. -igu(i): l. 62. 1 intrans. i. q. tacere, silere — schweigen, still, ruhig sein : a de hominibus: α in univ.: Hrotsv. Mar. 880 patienter -uisti conticuisti , tempore virgineas quo suxisti pie mammas. Wal-Tharius 236 virgo ... paulum -uit conticuit (649). Ruodlieb VIII 65 quę (rea) dum -uit conticuit , rector ... ita dixit: ‘ eqs. ’ Wolfher. Godeh. II 17 p. 205,52 qui (Erchanbaldus) ibidem novem annos praesidens ... de ... controversia omnino -uit conticuit . Annal. Ianuens. I p. 66,23 de imperatore ... interea -entes conticentes . al. v. et p. 1712,44.4…