Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
conterminus
conterminus , -a, -um . acc. sg. -em: p. 1704,9. 1 adi. : a de loco i. q. confinis, vicinus — angrenzend, benachbart : α de rebus: Dipl. Heinr. III . 141 in locis -is conterminis predio Gebehardi. Annal. Altah. a. 1045 p. 39,18 marcham suae terrae -am conterminam dedit rex. Schol. Adam gest. 18 p. 81,4 sunt eis (Sorabis) -i contermini fines Thuringorum. Chart. Heinr. Leon. 2 p. 2, 18 paludem australem ... villis ... -am conterminam ... divisimus. Chart. Babenb. 28 p. 41,20 cęnobium ... beneficiis ... monasterio -is conterminis ... ampliare. Narr. itin. nav. p. 180,35 Brittania ... -as contermi…