Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
conterminalis
conterminalis , -e . 1 de loco: a confinalis, vicinus — angrenzend , benachbart : α de rebus: Dipl. Heinr. II . 326 per -es conterminales silvulas eqs. Dipl. Heinr. III . 231 mansos ... curti ... -es conterminales . Vita Otton. Bamb. ( MGScript. XII p. 759,30) agris -bus conterminalibus comparatis. Chart. Burgenl. I 68 eadem ... villa ex parte orientis -em conterminalem habet villam Wolbrum. 237 ubi est meta -is conterminalis cum meta ecclesie. al. β de hominibus: Chart. Hamb. 35 p. 44,26 (epist. papae a. 948) episcopo Alverstedensis ... et ceteris -bus conterminalibus episcopis. Chart. Austr.…