Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
consularia f.
* consularia (-sol-) , -ae f. 1 consulatus — ‘ Konsulat ’ : a de munere: Chart. Bund. 435 p. 329,21 (a. 1186) qui fuerunt sotii eius in -solaria consolaria ( postea: sui consulatus). Acta imp. Böhmer 280 investivit rex praefatum Falcetam ... de consulatu sive de -a consularia eqs. Memor. Mediol. a. 1198 ( MGScript. XVIII p. 400,37) fuit una -solaria consolaria in Mediolano in anno primo archiepiscopatus domini Felipi. ibid. al. b de collegio: Chart. Bund. 607 p. 106,36 (a. 1219) unaqueque potestas ... -a consularia ( antea: consules), queque pro tempore fuerint in comuni de Cumis. 2 sacramentu…