consubstantialitas

consubstantialitas, -atis f. 1 ὁμοουσιότης, unitas, identitas substantiae — Wesenseinheit, -gleichheit: a theol.: α spectat ad trinitatem: MLWWalahfr. exord. 27 p. 511,16 quia heretici quidam ... ea (trina mersione) usi sint ad -emconsubstantialitatem sanctae trinitatis negandam. MLWRup. Tuit. trin. 38,18 MLWl. 831 dicebat Arius in fide -isconsubstantialitatis non esse consentiendum (cf. Cassiod. hist. 2,9,3). MLWGerhoh. Sim. p. 247,39 patrum sententiam ... de patris et filii -econsubstantialitate in uno spiritu prolatam. MLWpsalm. 35,13 p. 468,7 inter Deum genitorem et Deum genitum ac de utroque Deum procedentem -sconsubstantialitas notatur. MLWHugo Honaug. hom. 2,77,1 unitas ... divinae substantiae ... est ... essentiae plenitudine perfecta, ... -isconsubstantialitatis veritate non cohaerens, sed existens. MLWal. MLWAlbert. M. miss. 2,9,2 p. 62^a,2 oportet, quod inter generantem (Deum) et genitum -sconsubstantialitas esse credatur. MLWal. β spectat ad cognationem substantiae angelorum et Dei: MLWAlbert. M. Matth. 18,10 p. 479,41 ‘semper vident’ angeli ... ‘faciem ... patris ... mei’ per -emconsubstantialitatem, quia substantiam vident. b natur. et philos.: MLWGerhoh. glor. 11,3 p. 1110^C quod ... de asino et equa nascitur mulus ..., abusio est naturae, servata tamen hic generis -econsubstantialitate, non naturae identitate. MLWHugo Honaug. div. 24,6 in naturalibus sicut -sconsubstantialitas est diversorum subsistentium, ita est secundum diversas causas. MLWhom. 4,1,2 ad instar ... similitudinis et aequalitatis -sconsubstantialitas semper est diversorum subsistentium secundum diversas numero subsistentias. MLWAlbert. M. sent. 1,3,22 p. 123^a, 23 quoad ... -emconsubstantialitatem et aequalitatem verius est imago in anima, quando meminit ... se, quam quando meminit ... Deum, qui non coaequatur ei. 2 communio substantiarum — Wesensverbindung, -gemeinschaft: MLWAlbert. M. metaph. 8,2,5 p. 407,1 ‘alii’ ... causam unitatis corporis ... et animae ... dicunt esse ‘-emconsubstantialitatem’ (p. 1045^b,9 συνουσίαν) quandam, ita quod substantia una composita sit per mixtionem duarum substantiarum diversarum (p. 407,26). Müller-Glauser