Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
consiliaris
consiliaris (-nsci-) , -e . 1 adi.: consultans, consilium habens — beratend, eine Beratung abhaltend : Gesta Ern. duc. I p. 14,21 ipse et comes ... procedunt, ubi imperatorem et Henricum palatinum cum nonnullis aliis in conclavi -es consiliares noverunt dux et comes. 2 subst. masc. : a consiliator, auricularius — Ratgeber, Berater : Milo carm. 3,4,1,64 sacerdotes et septem -es consiliares (spectat ad Vulg. Ier. 52,25). Annal. Plac. a. 1271 p. 553,15 rex ... fideles et -sciliares consciliares transmisit in Lombardia. b decurio — Ratsherr : Chart. Tirol. 1234 a p. 368,3 (a. 1248) Danixius ... su…