consiliabilis

consiliabilis, -e. 1 adi.: a qui in utramque partem considerari potest — der Erwägung offenstehend, erwägenswert: MLWAlbert. M. summ. creat. II 1,65,2 p. 550^b,18 ad finem ... est, quod -econsiliabile est. MLWeth. 3,1,17 p. 219^b,24 considerandum est ..., utrum omne -econsiliabile (p. 1112^a,18 βουλευτόν) sit. MLWibid. MLWal. b deliberatus, consideratus — überlegt, bedacht: MLWAlbert. M. bon. 91 p. 59,28 dicit Aristoteles ..., quod ‘eligentia est -econsiliabile (p. 1113^a,11 βουλευτική) desiderium eorum, quae in nobis sunt’. MLWeth. 3,1,19 p. 225^b,35. 2 subst. neutr.: de quo deliberari potest, res deliberanda — das einer Beratung Offenstehende, (möglicher) Gegenstand der Überlegung: MLWAlbert. M. bon. 444 p. 234,90 discretio non exigitur nisi in -busconsiliabilibus et dubiis. MLWeth. 3,1,19 p. 225^b,1 -econsiliabile (p. 1113^a,2 βουλευτόν) et eligibile est idem secundum subiectum et substantiam. MLWsumm. theol. I 20,80,1 p. 859^b,21 significat consilium abundantiam prudentiae in -busconsiliabilibus. MLWibid. MLWal. Heßler/Poiss