Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
conservativus
conservativus , -a, -um . I adi. : A integrum servans, sustentationem praebens — unversehrt bewahrend, erhaltend : 1 philos. et theol.: Vita Agric. 33 p. 205,30 in corpore gentis istius (sc. Treverensis) fervor caritatis -us conservativus nihilominus friguerat. Absal. serm. 17 p. 107 C cuius sanitatis -a conservativa est perseverantia virtutis ( Ps. Arist. tract. p. 794,20). Albert. M. eth. comm. 32 p. 29,22 (ed. W. Kübel. 1968/72) ‘factiva ... vel -a conservativa ( p. 1096 b , 11 φυλακτικά) horum’, scilicet per se dictorum, ‘dici’ bona ‘aliqualiter’. mot. animal. 1,2,4 p. 275 a ,14 nihil omni…