consaluto

consaluto , -avi, -atum , -are consalutare . 1 salutare, salutem dare — (be)grüßen : a in univ.: Meginfr. Emm. 14 ( PL 141,983 C ; a. 1030) -antibus consalutantibus tam clarum signum et coniubilantibus utrisque littoribus. Gesta Ern. duc. II 3 p. 196,8 imperator ducem Hernestum ... salutavit, -tum consalutatum in horum tenorem verborum apostrophavit: ‘ eqs. ’ partic. praes. pro subst. : Fragm. de exp. Frid. imp. p. 18,5 -antium consalutantium voce resultant equora. b c. sensu acclamandi: Adam gest. 2,10 Otto coronatus imperator et augustus a populo Romano -tus consalutatus est. 2 per errorem i…