Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
consaeptum subst. n.
subst. consaeptum , -i n. locus circumsaeptus, saeptum — umfriedeter Raum, Umfriedung ( plur. sensu sing. : l. 59): 1 strictius ( cf. Gloss. I 458,22 St.-S. -septa consepta templi zisamene kizunit des huses): Beda hist. eccl. 5,2 p. 283,28 ei (adulescenti) in -septis conseptis ... mansionis parvum tugurium fieri praecepit episcopus. Walahfr. hort. 432 cum -septo consepto vilis consederis horti. v. et p. 1190,12. in imag.: Lup. Ferr. epist. 78 quia me intra -septum conseptum familiaritatis admisistis. 2 latius i. q. ambitus, confinium — (begrenzter) Bereich, Grenze(n) : Herm. Carinth. essent. 2…