Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
Aggregat · alle Wörterbücher
cons
nur mhd. · 3 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag
Alle 3 Wörterbücher ▾- Anchors
- 3 in 3 Wb.
- Sprachstufen
- 1 von 16
- Verweise rein
- 0
- Verweise raus
- 4
Lautwandel-Kette
Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
- 1050–1350
Verweisungsnetz
14 Knoten, 14 Kanten
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Wortbildung
Komposita & Ableitungen mit cons
759 Bildungen · 759 Erstglied · 0 Zweitglied · 0 Ableitungen
cons‑ als Erstglied (30 von 759)
Consabūrum
Meyers
Consabūrum , s. Consuegra .
consacerdos
MLW
consacerdos , -tis m. script. cums-: l. 8. 16. collega in ordine vel officio sacerdotali, confrater — Mitpriester , (geistlicher) Amtsbruder…
Consacramentāles
Meyers
Consacramentāles ( Compurgatores , lat.), die Eideshelfer im altdeutschen Prozeßverfahren.
consacramentalis
MLW
* consacramentalis , -e . 1 munere coniuratoris fungens, in iuramento praestando adiuvans — als Eideshelfer fungierend, mitschwörend : Capit…
consacratie
Lexer
consacratie swf. consecratio Myst. 2. 21,23 ;
consacraziun
LDWB1
consacraziun [con·sa·cra·ziụŋ] f. (-s) 1 Weihe f., Einsegnung f., Konsekration f., Einweihung f. 2 (tla mëssa) Wandlung f. ◆ consacraziun da…
consacré
LDWB1
consacré [con·sa·crę́] I vb.tr. (consacrëia) 1 weihen, einsegnen, heiligen 2 (imparadú) salben, weihen 3 widmen II vb.refl. se consacré sich…
consacrieren
Lexer
consacrieren swv. consecrare Myst. 2. 680, 11. 14. — mit ge-.
consacrieren, consecrieren
MWB
consacrieren, consecrieren swV. aus lat. consecrare (auch -sacrare) ‘weihen, heiligen’ (MlatWB 2,1509ff.). ‘(die Hostie) weihen’ den heilige…
consacrierunge
MWB
consacrierunge stF. ‘Konsekration, Weihe (der Hostie)’ ez ist zemerken, daz etlich gesprochen habent, daz in disem sacramente nach der consa…
consacro
MLW
consacro , consaecro v. consecro . Kurz/Dinter
consacrēren
KöblerMnd
consacrēren , sw. V. Vw.: s. consecrēren
consaepio
MLW
consaepio (-sep-) , -psi, -ptum , -ire consaepire . concludere, circumdare — um-, einschließen, umgeben : 1 obi. res: a c. sensu circumsaepi…
consaeptum
MLW
subst. consaeptum , -i n. locus circumsaeptus, saeptum — umfriedeter Raum, Umfriedung ( plur. sensu sing. : l. 59): 1 strictius ( cf. Gloss.…
consagittatio
MLW
* consagittatio (-ita-) , -onis f. (versio e germ. vet. (ge)schoß mutuata) coniectus, collatio — Beitrag(sleistung), Abgabe ( cf. Dt. Rechts…
consagitto
MLW
* consagitto , -are consagittare . sagittis confligere — mit Pfeilen (auf einander) schießen : Narr. de Gron. 9 p. 15,15 quedam leves person…
consaguineus
MLW
consaguineus v. consanguineus . Kurz/Dinter
consalemannus
MLW
* consalemannus , -i m. qui inter fidei commissarios est, fideiussor — (Mit-)Salmann, (Mit-)Salbürge : Chart. Argent. 10 ( MIÖG 29. 1908. p.…
consaluto
MLW
consaluto , -avi, -atum , -are consalutare . 1 salutare, salutem dare — (be)grüßen : a in univ.: Meginfr. Emm. 14 ( PL 141,983 C ; a. 1030) …
Consalvi
Meyers
Consalvi , Ercole, Marchese , Kardinal, geb. 8. Juni 1757, gest. 24. Jan. 1824, widmete sich theologischen und philosophischen Studien, wurd…
consanctifico
MLW
* consanctifico , -avi , -are consanctificare . consecrare, sanctificare — heiligen : Paul. Diac. hom. 130 ( PL 95,1334 A ) fecit Deus lucem…
consanguin
LDWB1
consanguin [con·san·guịŋ] adj. (-s, -a) blutsverwandt, leiblich, verwandt.
consanguinea
MLW
consanguinea v. consanguineus . Kurz/Dinter
Consanguinĕi
Meyers
Consanguinĕi , s. Geschwister .
consanguineitas
MLW
* consanguineitas , -atis f. 1 cognatio, propinquitas — Verwandtschaft : Chart. Burgenl. II 37 p. 25,30 (a. 1272) ut duo castra ... propter …
consanguineus
MLW
consanguineus , -a, -um . script. : cun-: p. 1490,8. cums-: l. 60. -sag-: p. 1490,20.61. -gwi-: p. 1490,13. adde Chart. Bund. 908. al. -gun-…
Consanguinisch
Herder
Consanguinisch , lat., blutsverwandt.
consanguinitas
MLW
consanguinitas , -atis f. script. : cums-: Pirmin. scar. 16 p. 48,12 (var. l. ). -gwi-: l. 69. cognatio, propinquitas — Verwandtschaft ( cf.…
consanguinité
LDWB1
consanguinité [con·san·gui·ni·tẹ́] f. (-tés) Blutsverwandtschaft f.
consantaneus
MLW
consantaneus v. consentaneus . Kurz/Dinter