coniunctae

coniunctae -arum f. et coniuncti -orum m. Bezeichnung für die Töne des tetrachordum synemmenon (a b c d) — term that designates the notes of the tetrachordum synemmenon (a b-flat c d) [s.V] LmLMart. Cap. 9, 931: nonus τρίτη συνημμένων, id est tertia coniunctarum, decimus συνημμένων διάτονος, hoc est coniunctarum extenta, undecimus νήτη συνημμένων, id est ultima coniunctarum (inde LmLGloss. Boeth. mus. 1, 22, 138a, 8-9. LmLGloss. Boeth. mus. 1, 22, 138b: ⋅C⋅B⋅ trite synemmenon tertia coniunctarum ⋅C⋅ paranete synemmenon diatonos coniunctarum extenta ⋅D⋅ nete synemmenon ultima coniunctarum. LmLIoh. Cicon. mus. 2, 45 p. 318, 23: ... ⋅c⋅ paranete synemenon, id est subultima coniunctarum... LmLIoh. Cicon. mus. 2, 50 p. 324, 20). LmLMart. Cap. 9, 942: Dictum vero hoc tetrachordum mediarum, quia in medio locatum est inter principalium tetrachordum et tetrachordum coniunctarum (ad. loc.: LmLRemig. Aut. 503, 5: id est sinemmenon). LmLMart. Cap. 9, 961: Sunt autem tetrachorda principalium, mediarum, coniunctarum, separatarum, excellentium. ... verum principalium et mediarum conexum, quod coniunctarum vocatur, erit tetrachordum a media in neten coniunctarum. al. [s.VI] LmLBoeth. mus. 1, 26 p. 218, 24: Albinus autem earum (sc. chordarum) nomina Latina oratione ita interpretatus est, ut hypatas principales vocaret, mesas medias, synemmenas coniunctas, diezeugmenas disiunctas, hyperboleas excellentes (inde LmLReg. Prum. 14, 41. LmLIac. Leod. spec. 5, 6, 1. LmLIoh. Cicon. mus. 2, 47 p. 322, 4. LmLUgol. Urb. 5, 44, 30. LmLFr. Gafur. op. 5, 1. LmLFr. Gafur. theor. 5, 1). LmLBoeth. mus. 4, 3 p. 310, 15 - 311, 3 (inde LmLIac. Leod. spec. 6, 8, 11-13. LmLWillelm. 3, 11: Paranete <synemmenon> (ms. et ed.: diezeugmenon) diatonos, coniunctarum extenta. LmLErasm. Hor. p. 85b). al. [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 1, 20, 193b. al. LmLGloss. Mart. Cap. 943/363, 12. al. [s.IX] LmLIoh. Scot. annot. 504, 2 (inde LmLRemig. Aut. 503, 16). al. LmLRemig. Aut. 267, 13. al. LmLHucbald. 37: Nam sinemenon coniunctarum, diezeugmenon divisarum, yperboleon excellentium interpretatur. [s.X-XI] LmLTon. Lugd. pr. 46. LmLAnon. Bernh. 1, 7: Suntque haec tetracorda principalium, mediarum, coniunctarum, divisarum, excellentium (sim. LmLAnon. Bernh. 2, 7). al. LmLPs.-Berno mon. 12, 2 descr.: ⋅SM⋅ trite synemmenon, tertia coniunctorum. ⋅I⋅ paramese prope medium. ⋅K⋅ trite diezeugmenon, tertia disiunctorum vel paranete synemmenon, prope ultimam coniunctorum. ⋅L⋅ paranete diezeugmenon, prope ultimam disiunctorum vel nete synemmenon, id est <ultima> coniunctorum (sim. LmLOdor. Sen. p. 152: ⋅Q⋅ Trite sinemmenon, id est tercia coniunctarum. ⋅I⋅ paramese id est iuxta meson ...). LmLOdor. Sen. p. 208: mese, potestate et nomine media, coniunctarum et mediarum tetrachorda conectens. LmLOliva 16. al. LmLFrut. brev. 13 p. 98: Nona est paramese, quae prope mediam dicitur et ⋅C⋅ quadrata notatur ad distinctionem scilicet trites synemmenon, quae inter eam et mesen in superiori tantum linea ... locatur et ⋅b⋅ rotunda signaturae tertia coniunctarum interpretatur. ibid. al. [s.XIII-XIV] LmLEngelb. Adm. 1, 15, 19. LmLWalt. Odingt. 3, 2, 16-18. LmLIac. Leod. spec. 5, 6, 2: synemmenas coniunctas, quia coniunguntur ipsi mese (sim. LmLIac. Leod. spec. 5, 14, 14). al. LmLQuat. princ. 3, 6. [s.XV] LmLAnon. Carthus. theor. 14, 53. LmLIoh. Legr. rit. 1, 1, 9, 5. LmLGuill. Pod. 2, 12. LmLFr. Gafur. pract. 3, 13. LmLMon. Mon. divisurus p. 41, 61. []subst.