adv. congruenter. 1
strictius: a
convenienter, competenter, recte —
in passender, zutreffender, richtiger Weise (
cf. MLWGloss. IV 5,32 St.-S. -rcongruenter kilimpflicho): α
in univ.: MLWAldh. virg. I 22 de quo
(gradu beatitudinis) evangelista ... ita -rcongruenter adstipulatur: ‘MLW
eqs.’ MLWBeda temp. rat. 43,30 -iuscongruenterius aetas lunaris a vespertina hora quam aliunde nova computabitur. MLWGodesc. Saxo
theol. 7 p. 181,2 cum gratis electos ... ipsa
(gratia) liberaverit ..., -rcongruenter etiam hoc ipso uno gradu dividuntur electi MLW
eqs. MLWAurel. Reom. mus. 6,3 (Corp. Script. Mus. XXI. 1975) graves soni acutis -rcongruenter copulati. MLWMus. Enchir. 19,28 (ed. H. Schmid. 1981) sunt ... res, quae et hoc tono et illo tono aeque -rcongruenter recipiuntur, ut cantari possint. MLW
al. β
consentanee —
in Übereinstimmung (mit), entsprechend: MLWAmalar. off. prooem. 20 ut tanto sacramento -rcongruenter sint concordes
communicantes. MLWAlbert.
M. eth. 5,2,2 p. 342
a,41 bonus ... latro est, qui ad praecepta principis latronum -rcongruenter se habet ad latrocinium. MLW
al. b
concorditer —
in Eintracht, einträchtig: MLWAlbert.
M. eth. 4,3,1 p. 316
a,2 -rcongruenter vivere. 2
latius: a
decenter, modo debito, rite —
in angemessener, gehöriger, gebührender, rechter Weise (
cf. MLWGloss. II 343,27 St.-S. -iuscongruenterius karistlihor): MLWRud. Fuld. mirac. 13 vasis ..., quae divinus cultus exposcit, -rcongruenter adhibitis. MLWGerh. August. Udalr. I 16 unctoribus meis ... servicium -rcongruenter exhibete. MLWRuotg. Brun. 14 dignis ... laudibus magna eius merita -rcongruenter attollere. MLW
al. b
commode, opportune, idonee —
(in) günstig(er), zweckmäßig(er), geeignet(er Weise): MLWCand. Fuld. Eigil. I 19 quaesitum est, in quo loco aedificatio claustri -iuscongruenterius potuisset aptari. MLWDipl. Ludow. Germ. 47 mancipia, quę a nobilibus hominibus aptius et -iuscongruenterius ... ęcclesię suę commutare valeret. MLWGerh. August. Udalr. I 12 p. 401,33 domos belli in circuitu civitatis -rcongruenter ponere. MLW
al. Sroder