confusus

adi. confusus, -a, -um. I in unum fusus, commixtus, coniunctus — zusammengeschüttet, vermischt, -mengt, -eint (cf. MLWGloss. I 73,36 St.-S. -aconfusa gagozan. II 342,41 -aconfusa zasammane kamiskit. 417,46 -aconfusa mixta zasamanagiganganiu): A proprie: 1 gener.: a in univ.: MLWHrotsv. Pafn. 12,6 laudet illum (Deum) caeli concentus ... atque -aeconfusae aquarum gurgites. vastus — wüst: MLWWigand. Waldg. 16 erat ... ibi pre affluentia aquarum -aconfusa et cenolenta assiduitas. b conflatus — zusammengeschmolzen: MLWArnold. Lub. chron. 4,12 p. 174,27 qui (manlat) nec totus sit aureus nec totus cupreus, sed quasi de -aconfusa et vili constat materia. 2 philos. et natur. MLWi. q. rudis, informis — roh, gestaltlos (fere de chao, de semine: MLWl. 62): Rup. Tuit. omnip. 18 (MLWPL 170,468^C) ut de parvo eodemque informi et -oconfuso semine formetur ... homo. MLWAlbert. M. sent. 2,12,1 p. 231^a,37 si ... omnia facta sunt in materia -aconfusa tantum, tunc nihil erat distinctum (2,14,1 p. 258^a,14 distinctio materiae -aeconfusae. MLWsumm. theol. II 11,47 p. 523^a,16 fluitanti et -aeconfusae materiae. MLWibid. MLWal.). B translate: 1 gener.: MLWGerhoh. aedif. 14 p. 145,2 -aconfusa sunt regalia et aecclesiastica. Anon. IV. MLWmus. 2 p. 49,32 (MLWArchMusWiss. Beih. IV. 1967) eae (syllabae), quae dicuntur cum proprietate et sine perfectione, erant primo -econfuse quoad nomen. 2 theol. (de haeretica conceptione naturae trinitatis vel duarum naturarum filii): MLWManeg. c. Wolfh. 14 p. 74,20 (ed. W. Hartmann. 1972) ut filius Dei ... nasceretur ... factus caro non -aconfusa natura, sed Dei et hominis una persona. MLWHugo Honaug. hom. 2,76,2 (MLWArchHistDoctrLitt. 42 [34]. 1967. p. 245) nullae ... partes vel integrae vel continuae vel -aeconfusae ... in Deo sunt. 2,77,1 unitas ... divinae substantiae non est integra, non continua, non -aconfusa, non aggregata (2,77,2 ‘unitatem -amconfusam’ dicit Hilarius [trin. 8,41], quae nascitur ex partibus -isconfusis. MLWibid. MLWal. v. et p. 1158,34.1386,29). 3 philos. MLWi. q. indistinctus, indeterminatus — undifferenziert, unbestimmt, verschwommen: MLWAlbert. M. sent. 2,16,2 p. 288^a,38 -aconfusa similitudo non ducit in rem nisi confuse. MLWdiv. nom. 11,9 p. 414,36 (ed. P. Simon. 1972) pax divina commiscet res ‘ad invicem secundum non-confusam (MLWPG 3,949^C ἀσύγχυτον) ipsarum unitionem’. MLWanimal. 3,156 malum ... nec malum esset nisi per aliquid boni, quod est sparsum et -umconfusum et omnino imperfectum in ipso. MLWmetaph. 11,1,8 p. 470,63 (ed. B. Geyer. 1964) quaecumque fiunt, procedunt ex indeterminatis et -isconfusis incohationibus suarum essentiarum, quae inditae sunt materiae. MLWibid. MLWal. II (per-, dis)turbatus — durcheinandergebracht, verwirrt, verworren, wirr (cf. MLWGloss. I 625,28 St.-S. -usconfusus est girrit ist. II 68,71 -umconfusum irrisam. 333,1 -usconfusus kaduoran. 693,77 -amconfusam kirtaz): A strictius: 1 proprie: a gener.: α in univ.: MLWWalahfr. (?) carm. 55,1,2 (in imag.) -aconfusa cubilia cordis. β de vultu sim.: MLWGesta Apoll. 77 -aconfusa facie. γ de voce, sono sim. (hinc inde accedente notione commixtionis, MLWe. g. l. 27): MLWWett. Gall. 30 p. 274,16 audita est -aconfusa vox virum Dei plangentium. MLWVita Galli II 129 -osconfusos daemoniorum audivere sonos. MLWMirac. Adalb. Wirz. 11 p. 66,13 quae (mulier) ... balbutiendo -osconfusos vix edidit semilatratus. MLWal. v. et p. 1210,67. MLWopp. articulatus (cf. Don. MLWgramm. IV p. 367,6sq.): MLWAldh. ad Acirc. 131 p. 179,16 duas esse vocis species ..., hoc est articulatam et -amconfusam MLWeqs. p. 179,18 exempla vocis -aeconfusae MLWeqs. b anat. MLWi. q. implicatus — gewunden, verschlungen: MLWPs. Galen. anat. 14 p. 191^D quod (intestinum) ileon appellatur ab ile, quoniam -umconfusum sive involutum appellatur. c medic. MLWi. q. turbulentus — trüb: MLWWalth. Agil. med. 31 p. 129,30 urina ... -aconfusa et spissa in substantia (76 u. pallida ..., obumbrata in superficie et -aconfusa. MLWibid. saepe). 2 translate: a conturbatus — verstört: α consternatus, obstupefactus — bestürzt, betroffen: MLWWalahfr. carm. 38,90 -aconfusa ... per pectora (MLWWal-Tharius1299 -oconfuso [turbato T] pectore). MLWCand. Fuld. Eigil. I 6 erat ... fratrum nostrorum turba valde -aconfusa. cf. MLWl. 23. β insanus, delirus — irr: MLWCarm. Bur. B 54,1,4 omne genus demoniorum cecorum, claudorum sive -orumconfusorum. γ occaecatus — verblendet: MLWPaulin. Aquil. carm. 1,109 (ed. D. Norberg. 1979) cunctos ..., qui numinis alti obsistunt sacris -oconfuso pectore iussis. b inordinatus, perversus — ungeordnet: MLWAldh. virg. I 38 p. 289,7 -amconfusam utriusque vulgi simultatem ... mitigare. MLWHraban. epist. 4 -aconfusa series. MLWWalahfr. Wett. 365 ordine -oconfuso. MLWWiduk. gest. 1,27 capit. p. 3,12 Heinricus ... rex factus -umconfusum ... colligit regnum. MLWStatut. ord. Teut. p. 26,25 regulam eorum (fratrum) ante -amconfusam et obscuram ad ordinem et intellectum redegimus. MLWal. B latius: 1 corruptus, deterioratus — verkommen: MLWCapit. reg. Franc. 273^B,30 ne villae destructae atque -aeconfusae fiant. 2 caligans, obnubilatus — beschlagen, blind: MLWAlbert. M. meteor. 3,4,13^capit. qualiter colores resultant in aere et in aqua tanquam in speculo -oconfuso. 3 irritus — ungültig: MLWDipl. Otton. III. 329 ut omnia scripta ... sint annullata et in perpetuum exinanita atque -aconfusa.