Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
confortatorius
confortatorius (cumf-) , -a, -um . 1 adi. : a corpor. i. q. corroborans, saluber — stärkend : Ioh. S. Paul. diaet. 339 (add. B) quae (mespila) ante cibum sumpta meliora sunt quam post cibum, stomachi ... -a confortatoria . b spirit. i. q. exhortativus — ermunternd : Gerhoh. novit. 4,14 (ed. N. M. Häring. 1974) inter similia pericula ... suscepi scriptum consolatorium et -um confortatorium . 2 subst. neutr.: remedium confortativum — Stärkungsmittel : Antidot. Glasg. p. 155,5 -um confortatorium . Paul. Aegin. cur. 255 p. 204,18 oportet ... eustomachis et cum-is cumfortatoriis ( 3,78,14 τονωτικοῖ…