Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
confortativus
confortativus , -a, -um . 1 adi.: confirmans, corroborans — kräftigend : a corpor.: α de cibo (expressius i. q. validus, nutribilis — kräftig, nahrhaft) : Caes. Heist. mirac. I 4,78 p. 246,24 cibaria nostra non sunt multum -a confortativa et ideo oportet nos ex eis sumere usque ad satietatem ( Walth. Agil. med. 66 p. 170,32). Salimb. chron. p. 218,29 vina Altisiodori sunt alba ... et odorifera et -a confortativa . al. β de medicina (interdum expressius i. q. saluber — heilkräftig, e. g. l. 27.30.32) : Antidot. Sangall. p. 97,17 oleum melinum est -um confortativum , ... stomachum confortat. Mar…