Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
confinitimus
* confinitimus , -a, -um . 1 adi.: in partibus conterminis habitans, vicinus — im angrenzenden Gebiet, in der Nachbarschaft ansässig, benachbart : Conc. Rem. 32 capit. ( MGScript. III p. 659,13; a. 991) de -is confinitimis hostium sacerdotibus , qui sine regis licentia legationes agunt (32 p. 679,11 -i confinitimi [confitemini ed. ] h. sacerdotes [ ex Conc. Tolet. IV. a. 633 ]). Fund. Brunw. 4 p. 127,26 propter paganos circumquaque -os confinitimos (finitimos 1 C ). 2 subst. masc. : a accola, vicinus — Anwohner , Nachbar : α comprovincialis — Angehöriger der (selben) Kirchenprovinz : Leg. Wisi…