Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
confertorius
* confertorius (-nse-: l. 65 ), -a, -um. ( a conferre ut vid. [ ad formationem cf. fertorius], ni subest confertus vel conserere) ferrum -um i. q. ferrum ad configendum (vel commovendum aptum — ‘ Dechsel ’ : 1 de instrumento quodam in arte textrina adhibito (de re vix recte Heyne, Hausalt. III p. 222sq.): Gloss. III 300,73 St.-S. ferrum cons-um consertorium dehsihisen (665,10 f. -um confertorium dehsile). subst. neutr. : Gloss. III 627,14 St.-S. -um confertorium techsisen. 2 de parte molendini (sc. ferro quo lapides molares inter se coniunguntur): Gloss. III 629,35 St.-S. ferrum -um confertori…