Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
condomesticus m.
* condomesticus , -i m. qui inter domesticos est — Hausgenosse (plerumque de eiusdem domini ministerialibus; de hominibus propriis tam viris quam feminis : l. 44): Albert. Aquens. hist. 3,24 Balduch Baldewino subditus factus est, in domo eius -us condomesticus et familiaris inter Gallos constitutus . Epist. Wibald. 165 p. 273,8 (chart.) -i condomestici eorum (ministerialium) . Lex minist. Col. 7 (MittStadtarchKöln. 2.1883. p. 6,27) archiepiscopus testimonio vii -orum condomesticorum (‘husgenosen’ p. 40,7) suorum ... eum (occisorem) de homicidio convincet. p. 7,22 amicos et -os condomesticos ( …