Eintrag · Mittellateinisches Wb.
condolens subst. m.
subst. condolens , -entis m. 1 qui compatitur — ein Mitfühlender : MLW Albert. M. eth. 9,3,5 p. 595 b ,30sq. dividendo gravitatem tristitiae in duos, scilicet dolentem et -em condolentem , ita ... quod -s condolens in se transumat partem tristitiae. 2 qui patitur, contristatus est — ein Leidender, Betrübter : MLW Carm. Bur. B 219,15,2 nemo ... ferat vultum -is condolentis (dolentis MLW cod. ). Dauser