concordo

concordo -avi, -atum, -are 1. zusammenklingen, konsonieren 2. zusammenklingen lassen, in Konsonanz bringen 3. (in einem konsonanten Zusammenklang) zusammenkommen 4. (ein Instrument) einstimmen 5. in sich stimmen, gestimmt sein (ein Instrument betreffend) — 1. to sound together (intrans.), to form a consonance 2. to sound together (trans.), to bring into a consonant relation 3. to come together (in a consonant sonority) 4. to set the tuning (for an instrument) 5. to be in tune, to be tuned (with reference to an instrument) 1 zusammenklingen, konsonieren — to sound together (intrans.), to form a consonance [opp.: discordo] [s.III] LmLCens. 10, 8. [s.VII] LmLIsid. etym. 3, 20, 3: Symphonia est modulationis temperamentum ex gravi et acuto concordantibus sonis, sive in voce, sive in flatu, sive in pulsu. Per hanc quippe voces acutiores gravioresque concordant, ita ut quisquis ab ea dissonuerit, sensum auditus offendat (inde LmLAurelian. 5, 4. LmLAnon. Prag. 17. LmLHier. Mor. 4 p. 17, 7. LmLIoh. Cicon. mus. 1, 67 p. 220, 7. LmLAdam Fuld. 2, 3). [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 1, 28, 12: ‚nec permiscent‘: sic sonant, quod alter alteri non concordet. [s.IX] LmLMus. ench. 16, 10: cum diapason eadem consonantia (sc. diatessaron) concordat. al. LmLScol. ench. 2, 197: Quae sunt vero mensurae istae, quae voces vocibus sic apte coniungunt, ut si paulo acutior aut laxior vox cum voce fuerit, ad invicem concordare non possint? LmLScol. ench. 3, 320: Si (sc. maior) octava minoris parte supergreditur, tono concordant (inde LmLTheinr. Dov. 3, 24, 12). al. [s.X-XI] LmLPs.-Odo mus. p. 271a: Est autem in hac symphonia (sc. diapason) divinum, quod prima vox eius et ultima tam mirabili suavitate concordant, ut eamdem vocem una atque altera sonare videantur; licet prima virilis et ultima sit puerilis. ibid. al. LmLGuido micr. 18, 3: Diaphonia vocum disiunctio sonat, quam nos organum vocamus, cum disiunctae ab invicem voces et concorditer dissonant et dissonanter concordant (inde LmLLib. spec. 77 p. 56. LmLOrg. Mediol. pros. 8. LmLOrg. Berol. 6. LmLTrad. Guid. 9. LmLAnon. Pannain p. 116. LmLIac. Leod. spec. 6, 113, 26. LmLIac. Leod. spec. 7, 4, 1-4. LmLTrad. Holl. VI 6, 20. LmLPaul. Paulir. 7, 2, 1). LmLOliva p. 291: A licanos vero ypaton ad mesen diapente simphonia concordat. LmLComm. Guid. 70 p. 114. LmLCompil. Paris. I p. 192. [s.XII] LmLAnon. La Fage I 15, 11: Organum ... mira quadam flexibilitate cantui suo concordat in aliqua ... consonantiarum. LmLTheinr. Dov. 1, 1, 8: Consoni sunt, qui, si simul fiunt, musicae ratione concordant. [s.XIII] LmLOrg. Vatic. p. 185: diapente et diatessaron concordant, quia faciunt melodiam aliquam, et discordant, quia non sunt in perfecta proportione. LmLMus. man. 36, 11. LmLIoh. Garl. mens. 9, 30: Imperfectae dicuntur, quando duae voces iunguntur ita, quod secundum auditum aliquo modo possunt compati, tamen non concordant secundum concordantiam. LmLIoh. Garl. mens. 10, 1: Sequitur de consonantiis, scilicet quae magis concordant et quae minus, et quae magis discordant et quae minus. al. LmLLambertus p. 260a. LmLAnon. Emmeram. 4 p. 264, 21: concordantiarum ... aliae imperfectae, tamen concordant, scilicet ditonus et semiditonus. al. LmLFranco Col. 11, 12: Quare autem una concordantia magis concordat quam alia. LmLTrad. Franc. III 5, 9. LmLAnon. Couss. IV p. 74, 10: primus punctus discantus debet concordare cum primo puncto tenoris, et hoc aut in diapason vel diapente vel diatesseron vel semiditono vel ditono vel unisono. LmLAnon. Couss. IV p. 86, 19: omnis punctus ultimus erit longus et concordans. al. LmLPs.-Mur. summa 194. LmLWalt. Odingt. 2, 11, 6. al. [s.XIV] LmLMarch. luc. 6, 1, 2: quare non sic concordat cum auditu dyatessaron sicut dyapente. []al. LmLGuido Dion. 1, 1, 115: Boecius ... concordantes sonos emmeles ... appellat, discordantes autem ekmeles nominat. al. LmLIac. Leod. cons. 2. LmLIac. Leod. spec. 2, 4, 8: ut consonantia dicatur uno modo a consono, -nas sumendo consonare pro simul vel cum alio sonare, alio modo ut dicatur a consonare pro concordare. LmLIac. Leod. spec. 2, 76, 6: Utuntur aliqui libenter hac consonantia (sc. semiditono) in suis discantibus quia, etsi eius voces non perfecte concordant, etiam nec perfecte discordant. LmLIac. Leod. spec. 2, 83, 7: Extremae ipsius semitritoni simul prolatae voces male concordant. LmLIac. Leod. spec. 2, 90, 6: ponitur haec consonantia (sc. tonus cum diapente) inter imperfecte concordantes. LmLIac. Leod. spec. 4, 24, 2: Plus autem concordant voces aequisonae quam consonae. LmLIac. Leod. spec. 7, 3, 13: concordet (sc. triplum) et cum tenore similiter et cum moteto. al. LmLAegid. Mur. p. 125a. al. LmLQuat. princ. 4, 2, 13: De consonanciis concordantibus et discordantibus. LmLQuat. princ. 4, 2, 15: Quod diatesseron consonancia per se non concordat. al. LmLHeinr. Eger 4 p. 42. LmLHenr. Zel. 7. LmLAnon. Erford. p. 161. LmLCompil. Lips. p. 135. [s.XV] LmLOrig. et eff. 12, 1. al. LmLIoh. Cicon. mus. 1, 38 p. 166, 4. LmLProsd. contr. 4, 4: nunquam ascendere vel descendere debemus cum eadem combinatione perfecte concordante. al. LmLTact. Concordanciarum p. 173, 25: si vis concordare cum aliqua, recipe superius terciam vel quintam vel octavam, teneas omnes simul et concordabunt. al. LmLGeorg. Ans. 2, 104. LmLAnon. Tegerns. I p. 105. LmLArn. Zwoll. p. 29. LmLIoh. Keck 2 p. 322b. LmLTact. Reperi 9. LmLAnon. Carthus. nat. 6, 32: organiste ... sentiunt sua organa ad voces humanas chori commode non concordare. LmLTrad. Holl. I p. 171. LmLInterv. Notandum 10 p. 158 (p. 470b). LmLCant. pass. p. 132. LmLIoh. Legr. rit. 1, 2, 2, 22. al. LmLTrad. Holl. VI 17, 1. al. LmLPaul. Paulir. 7, 2, 1 p. 60. LmLConr. Zab. chor. 5, 1. LmLFr. Gafur. extr. 9, 4, 6: mi contra fa non concordat in speciebus perfectis, videlicet in unisono, in quinta, octava, duodecima, nec in quintadecima (sim. LmLContr. Sex s. spec. I p. 307a). LmLIoh. Tinct. contr. 2, 2, 13: quamvis tonus ... in proportione sesquioctave consistere inventus sit, non tamen sequitur, quod concordet. LmLBart. Ram. 2, 1, 1 p. 63. al. LmLIoh. Hoth. exc. p. 48. (?) LmLBonav. Brix. 14, 81. al. LmLAdam Fuld. 2, 10. LmLFr. Gafur. pract. 3, 11. al. LmLCompil. Salisb. 30 (sim. LmLContr. Contr. est ars 21). LmLContr. Ad sc. artem p. 69a. LmLContr. Contr. est ars 22. LmLContr. Not. quod novem 50. al. LmLContr. Prima regula 24. LmLContr. Quoniam hom. 1, 6. LmLContr. Quot sunt conc. p. 71b. LmLContr. Si enim 52 p. 146 (p. 465b). LmLContr. Species plani 56. al. LmLMon. Si regularis 25. LmLFist. Fistulae si 6 p. 48. LmLFist. Mensuram et 8b p. 95. al. 2 zusammenklingen lassen, in Konsonanz bringen — to sound together (trans.), to bring into a consonant relation [s.VI] LmLBoeth. mus. 2, 16 p. 247, 16: VI ad IIII diapente concordent (inde LmLHier. Mor. 17 p. 103, 16). [s.XIII] LmLAnon. Couss. IV p. 75, 4: omnis ultima debet concordari. LmLAnon. Couss. IV p. 81, 6: omnes tres (sc. tenor, duplum et triplum) ad invicem concordabunt et concordabuntur. al. [s.XIV] LmLHugo Spechtsh. 380. LmLAegid. Mur. p. 125a: concordabis (sc. motetum) et colorabis cum triplo et tenore et cum contratenore. ibid. al. LmLGoscalc. 2, 2 p. 134, 6. [s.XV] LmLTact. Concordanciarum p. 170, 15: inter ⋅c⋅solfaut et ⋅e⋅lami solum mediat ⋅de⋅lasolre, et ⋅de⋅lasolre non potest concordari cum ⋅c⋅solfaut. al. LmLIoh. Legr. tac. p. 415a. LmLBart. Ram. 1, 1, 6 p. 16. LmLFr. Gafur. pract. 3, 11: Acutus igitur contratenor ac tenor ipse semper cum baritonante debent concordari. LmLCompil. Salisb. 31: contrapunctus cum medio choro et econverso medius chorus cum contrapuncto singulariter proferendo absque tenore concordari non tenentur (sim. LmLContr. Contr. est ars 22: ... concordare non tenetur). LmLContr. Prima regula 23. LmLContr. Quicumque p. 93a. LmLContr. Quot sunt conc. []p. 71b. 3 (in einem konsonanten Zusammenklang) zusammenkommen — to come together (in a consonant sonority) [s.XIII] LmLOrg. Vatic. p. 187: Si cantus ascenderit 4 voces et organum incipiat in dupla, descendat organum 5 voces et cum cantu concordabit. al. LmLDisc. Si cantus equ. 2 p. 244: Si cum cantu organum inceperis, ascendes V voces et in V^a concordabis. LmLDisc. Si cantus equ. 4 p. 244: cum cantu concordabis. al. 4 (ein Instrument) einstimmen — to set the tuning (for an instrument) [s.XV] LmLConr. Zab. tract. AI 2: Nullum enim eorum (instrumentorum) est, quin, si iam optime concordatum de loco frigido ad calidum vel econtra portetur, mox concordare cessabit (sim. LmLConr. Zab. mon. F 2: mox concordare cessabit, ut opus sit iterum de novo concordare). LmLConr. Zab. tract. AN 4: quod ubi vel quotiens non bene concordatum fuerit clavichordium, si ipsemet concordare non novit, ad scientem recurrat disponens ipsum perfecte concordari. al. LmLFist. Incipit mensura 41 p. 139: primo ponas super correction<e>m ⋅c⋅solfaut et concordabis cum eo ⋅C⋅faut et ⋅c⋅solfaut in octava. al. 5 in sich stimmen, gestimmt sein (ein Instrument betreffend) — to be in tune, to be tuned (with reference to an instrument) [s.XV] LmLConr. Zab. tract. AI 2: Nullum enim eorum (instrumentorum) est, quin, si iam optime concordatum de loco frigido ad calidum vel econtra portetur, mox concordare cessabit (sim. LmLConr. Zab. mon. F 2). LmLFist. Incipit mensura 41 p. 139: primo ponas super correction<e>m ⋅c⋅solfaut et concordabis cum eo ⋅C⋅faut et ⋅c⋅solfaut in octava. His itaque concordantibus deponens ⋅c⋅solfaut ... ⋅G⋅solreut in quinta concordabis.subst.