concordia perfecta

concordia perfecta vollkommene Konsonanz — perfect consonance 1 generell — general [s.XIV] LmLIac. Leod. cons. 8: Concordia perfecta dicitur, quando plures voces simul prolatae ita se compatiuntur secundum auditum, quod vix valet inter eas distinguere; et continet sub se duas consonantias, scilicet unisonum et diapason. LmLIac. Leod. spec. 4, 32, 1: Perfecta concordia est sonorum distinctorum sibi permixtorum unitorumque veniens ad aurem dulcis et uniformis iucundaque melodia. LmLIac. Leod. spec. 4, 35, 11: Vocum igitur concordiam perfectam facientium aliae sunt unisonae ad unisonum pertinentes, aliae aequisonae ut diapason et bis diapason, aliae consonae ut diapente, diapason cum diapente et diatessaron. al. LmLIac. Leod. spec. 4, 41, 5: Videmus autem nullam consonantiam perfectae concordiae in proportione superpartiente vel in mixta fundatam. LmLIac. Leod. spec. 4, 50, 7: Unisonus autem et diapason, quia perfectissimae sunt concordiae, ideo finis principalis sunt discantuum et organorum. al. [s.XV] LmLIoh. Legr. rit. 2, 3, 3, 18. 2 in der Differenzierung — in the distinction: concordia perfecta - concordia perfectior - concordia perfectissima [s.XIV] LmLIac. Leod. spec. 4, 33, 1: Concordiae perfectae divisio. ... Idcirco recipit concordia, etiam perfecta, comparationis gradus ut quaedam sit perfecta, quaedam perfectior, et quaedam perfectissima, vel quaedam bona, alia melior, alia optima. ... Sub hoc gradu primo perfectae concordiae tres continentur consonantiae, scilicet diapente, diapason cum diapente et diatessaron. ... Perfectior vel melior concordia... sonis vel vocibus aequisonis adaptetur ... Continet autem aequisona concordia duas sub se consonantias, scilicet diapason et bis diapason. ... Perfectissima igitur concordia de vocibus vel sonis dicitur unisonis. al. v. modus concordantiae (concordiae)