Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
concisio f.
concisio , -onis f. 1 gener.: a actio (in frusta) concidendi , comminuendi — das Zerschneiden, Zerstückeln ( cf. Gloss. I 670,58 St.-S. -is concisionis ziteilido. 772,28 -em concisionem idest snit idest morsus canum idest zanunga): α strictius: Conr. Eberb. exord. 6,10 p. 365,3 (Series script. s. ord. Cist. II. 1961; in imag. ) pulmentum ... ex herbarum in agro veterum patrum collectarum -e concisione ... parantes ( cf. Vulg. IV reg. 4,39). β latius i. q. divisio — Trennung, Teilung : Conr. Hirs. mund. cont. 257 (Anal. Mediaev. Namurc. XIX. 1966) ut, quod erat unum, ex -e concisione minime sit…