Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
concinno
1. concinno (-ino) , -avi, -atum , -are concinnare . script. : -cyn- concynno : Dipl. Loth. I . 90 p. 222,22 (ed. Th. Schieffer. 1966; interp. s. XII.). -in(o) concin(o) : l. 26. p. 1179,8. form. : praes. indic. -unt concinnunt (var. l. ): l. 34. imperf. -ebant concinnebant : l. 35. gerund. -end(us) concinnend(us) : l. 47.53.72. I strictius: A c. sensu iungendi, aptandi: 1 proprie usu medial. i. q. contrahi, coalescere — sich zusammenziehen, zuwachsen : Albert. M. animal. 18,69 apertura statim -ta concinnata et reopilata est ( p. 773 a , 28 συνεφύετο) . 2 translate i. q. congruere, convenire —…