lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

compulsor

Lex. bis lat. · 2 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

MLW
Anchors
2 in 2 Wb.
Sprachstufen
2 von 16
Verweise rein
0
Verweise raus
0

Eintrag · Mittellateinisches Wb.

compulsor

Bd. 2, Sp. 1125
compulsor (conp-), -oris m. 1 gener.: a stimulator Antreiber: MLWMetell. Quir. 36,15 (ed. P. Ch. Jacobsen. 1965) reductum vas vectantibus imminebat ipse -rcompulsor gravis et ferus coactor. b monitor, flagitatoreiner der auffordert, zwingen will: MLWRather. concl. 40 MLWl. 186 (Corp. Christ. Cont. Mediaev. XLVI. 1976) pro Veronensi episcopio cedendo pravigeris respondere lector me noverit -buscompulsoribus. 2 publ.: a conquisitor (militum)Rekrutierungsbeamter: MLWLeg. Wisig. 9,2,2 servi dominici, id est con-esconpulsores exercitus, quando Gotos in hostem exire conpellunt MLWeqs. MLWibid. MLWal. (v. MLWind.). b exactor (debitorum)Eintreiber (der Steuer-, Prozeßschulden): MLWLeg. Wisig. MLWsuppl. 1,2 p. 468,12 con-esconpulsores vel executores decreto prestringimus, ut non pro sua conmoda exiga〈n〉t volumtate. Widhalm
817 Zeichen · 32 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 19./20. Jh.
    Konversationslex.
    Compulsor

    Meyers Konv.-Lex. (1905–09)

    Compulsor (lat.), in den Klöstern derjenige, der den Mönchen die Bet- und Singstunden ansagt.

  2. Latein
    compulsor

    Mittellateinisches Wb.

    compulsor (conp-) , -oris m. 1 gener.: a stimulator — Antreiber : Metell. Quir. 36,15 (ed. P. Ch. Jacobsen. 1965) reduct…

Verweisungsnetz

2 Knoten, 0 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Sackgasse 2

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit compulsor

3 Bildungen · 3 Erstglied · 0 Zweitglied · 0 Ableitungen

compulsor‑ als Erstglied (3 von 3)

compulsoriâlbrêf

MNWB

+° compulsoriâlbrêf , m. , Aufforderungsschreiben zwischen Gerichten (Bamberg.). S. auch compasbrêf.

compulsorius

MLW

compulsor·ius

* compulsorius (conp-) , -a, -um . 1 adi.: per vim impositus — aufgezwungen : Const. III 103 p. 92,28 (a. 1276) utrum ... condiciones ... co…

compulsoriālbrēf

KöblerMnd

compulsoriālbrēf , M. nhd. Aufforderungsschreiben zwischen Gerichten I.: Lw. lat. litterae compulsoriāles E.: s. compulsoriāl, brēf L.: MndH…