Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
compromissum subst. n.
subst. compromissum , -i n. 1 conventio — Übereinkunft : Salimb. chron. p. 587,36 factum est -um compromissum de pace facienda. 2 conventum de compositione controversiae arbitrio alicuius committenda factum — Einigung auf schiedsrichterliche Entscheidung (eines Streitfalles), Kompromiß : a spectat ad causas componendas ( cf. M. Kobler, op. cit. [p. 1118,64] p. 62.93sq.): Chart. Rhen. med. II 209 p. 246,37 (a. 1202) per viam -i compromissi incedentes unanimiter compromisimus in nobiles viros. Chart. episc. Halb. 544 (epist. papae) in ... episcopum ... fuit a partibus compromissum -o compromisso…