Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
compositivus
compositivus , -a, -um . 1 componens, coniungens, compositionis efficiens — zusammensetzend, verbindend, eine Synthese vollziehend (usu philos.) : a c. gen. obi.: Albert. M. somn. 3,1,5 p. 183 b ,26 imaginatio ... est -a compositiva imaginum verarum et metaphorarum. eth. 1,6,1 p. 85 b ,12 quia ... inferiores potentiae multae sunt, oportet, quod ... intellectus efficiatur -us compositivus et ordinativus et operativus multorum ( summ. theol. II 4,16,2 p. 211 b ,23 ratio, quae est i. -us compositivus et collativus eorum, ex quibus est consequentia eqs. cf. l. 63 ). b absol. i. q. per compositione…