Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
completus adi.
adi. completus , -a, -um . 1 plenus, integer — vollzählig, vollständig, ganz : a in univ.: Gerh. August. Udalr. I 9 p. 398,7 -us completus numerus iustorum non minuitur. Ps. Galen. incis. 77sq. costae ... lateris dextri sunt -ae completae et in parte sinistra est minus costa una in masculo et in feminis sunt -ae completae . Anon. IV mus. 2 p. 50,7 ( ArchMusWiss. Beih. IV. 1967) habebant notitiam concordantiarum melodiae -ae completae , sicut de diapason, diapente eqs. b de scriptis i. q. copiosus — ausführlich : Geber . summ. 1,11 p. 519,12 -iore completiore sermone. Conr. Mur. summ. p. 138,28…