Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
comperegrinus m.
comperegrinus (conp-) , -i m. usu attrib.: l. 63. socius peregrinationis — Mitpilger, Reisegefährte : Columb. epist. 1 p. 159,16 nisi ... meorum cura -orum comperegrinorum domi me vinctum 〈teneret〉. 5 p. 177,21 orate pro me ... et meis con-is conperegrinis . Engelh. Wirz. Burch. 2,12 p. 40,28 fratres et con-os conperegrinos discipulos . 3,1 p. 44,5 -us comperegrinus et compatriota. de cruce signatis: Ekkeh. Uraug. Hieros. 20,4 se mansuetudine coniunxerat tam indigenis quam -is comperegrinis . Hist. de exp. Frid. imp. p. 27,29 Ungari signati et con-i conperegrini ... exercitum pręcedentes. Menk…