compassibilis

compassibilis (compatibilis) -e erträglich, miteinander verträglich (in Bezug auf den Gehörseindruck eines Zusammenklangs) — tolerable, fitting with each other (with reference to the sense impression of a simultaneous sonority) [s.XIV] LmLIoh. Boen mus. 4, 136: In predictis duobus exemplis sunt omnes tres soni adinvicem compassibiles. [s.XV] LmLIoh. Legr. rit. 1, 1, 3, 26: Tonus cum diapente sex phthongorum est et unius semitonii minoris cum quatuor tonis quaedam auditui compassibilis copulatio. LmLIoh. Legr. rit. 1, 2, 12, 2: De dissonantiis autem illis, quae ... suspensam nihilominus quandam generare solent humanis auribus consonando satisque compassibilem armoniam. LmLIoh. Legr. rit. 1, 2, 12, 14: patuit evidenter semiditonum eo compassibilem auditui praebere concordiam. LmLIoh. Legr. rit. 2, 3, 6, 5: sicut et aliae omnes tam perfectae consonantiae quam et dissonantiae et compassibiles. LmLIoh. Tinct. contr. 2, 31, 3: quando fit ascensus vel descensus ab una concordantia ad aliam per media compatibilia. LmLContr. In presenti 20: Dissonantiarum alique sunt, que secundum auditum et secundum rationem compatibiles sunt. LmLContr. In presenti 23. v. dissonantia compassibilis