Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
communia f.
* communia (cum-, comu-) , -ae f. abl. pl. -nis: l. 11. 1 spectat ad terram i. q. fundus communis vel pars vel ususfructus eius — Gemeinschafts-, Gemeindeland, Anteil oder Nutzungsrecht daran : Dipl. Merov. I 56 p. 50,51 cum terris ..., farinariis, cu-is cummuniis . Folcuin. Bert. 1,39 p. 59,25 cum omnia castitia ..., -is communiis , perviis ( Form. Sal. Lind. 1 cum ... pascuis, -is communiis [ -nus communus 1 ], p. Chart. Gelr. 16 p. 19,12 in ... p. , -nis communis . al. ). Dipl. Karoli III . 130 egressibus ac -a communia de foreste. Gesta Camer. 1,54 p. 420,24 silvas, -as communias donamus. …